گوودر منخیلی خوبه هم پدر داشته باشی هم مادر،
بهتره که پدر و مادرت سنشون خیلی بالا نباشه
بهتره سنشون بهتون نزدیک باشه
بهتره جوون باشن
بهتره دوستتون باشن
ولی… مهمتر از همه اینه خانواده گرم و صمیمی داشته باشین… حتی اگر یکی از اعضا کم باشه…
ولی هر شرایطی داشته باشین… عالیه که به حساب بیاین و بهتون اعتماد کنن…
لااقل 3 سال بود همه با هم میدیدنمون…
سر یه ماجرایی به این نتیجه رسیدم دیگه کافیه…
اختلاف نظرها و غرورها داشتن غوغا می کردن
از اون روز 1 سال گذشته…
همه تلاش می کمنن به هم برگردیم… جز خودمون!
آبانی بودن و رفیق بودن دلیل خوبی برای هم نظر بودن نبود و نیست!
بخدا رنگ مو،
با دوست پسر تو فیسبوک عکس گذاشتن،
و حتی داشتن خواستگار،
دلیلی بر بزرگ شدنتون نیست ها!
کمی عاقل شین
مصیبت اینجاس که تو این وامونده ، از همه جا و همه کس نوشتم و نمیشه به موقع لروم ، لینکش رو به اطرافیان داد! پرایوسیم بهم می خوره خو 
ای مردم مدعی تمدن ، برید 4 تا سریال ببینید بلکه بفهمید این غربی هایی که مدعی هستین فرهنگشون بده ، چطور به مراسمی مثل تولد و عید شکر گذاری و کریسمس و اینجور چیزا اهمیت میدن!!!
حداقل تولد!!!
قابل توجه پدرهایی که برای خانم شون به دلایل شخماتیک کادو نمی خرن
چرا هرکی از شهرستان پا شد رفت تهران ، فک می کنه خیلی آدمه و گوه خاصیه؟
حتی بعضی از اینایی که تهران زندگی می کنن!!!
بدبخت تا دیروز می ایستادی دم آسانسور می گفتی مستقیم!!!
پ.ن:البته این قضیه همه گیر نیست!لطفا شاکی نشید 
چند روزیه دارم فکر می کنم ، میبینم توی چند سال اخیر ، از داشته هام بیشترین لذت ممکن رو بردم و خیلی راضیم
چیزهایی رو که خواستم ، داشتم…
از جمله ماشین هایی که دوست داشتم (و صد البته در تونمون بوده)
از وسایلی مثل موبایل و دوربین و …
از نظر مادی ، در حد وسع خودمون،خیلی عالی زندگی کردم و قدر دونستم….
خدایا شکرت
مهم نیست کی دوست داره که من چی داشته باشم یا بخاطر این بودنم گذاشت و رفت ولی من راضیم
حتی از شهر زندگیم با همه بدی ها و ایرادهایی که داره
بعضی آدم ها هم هستن که شخصیتشون طوریه که فقط لیاقت ترحم رو دارن!
لا مصب(مذهب) ها هم نمی خوان کمکشون کنی آدم شن!!!
پ.ن: در راستای بعضی پست های قبلی
فک کن ، یه نفر و تا حالا ندیدی و فقط بصورت مجازی و تلفنی رابطه داری….
براساس رابطه و شخصیتش ، تصویر خیلی خیلی زیبایی ازش تو ذهنت میسازی….
وای از اون روزی که ببینیش و با واقعیت روبرو بشی …… !!!
یکی دو ماهیه ، خیلی هوس پدر شدن کردم و بهش فکر می کنم!
جالبه که اتفاقات دور و برم هم خیلی روی این هوس تأثیر گذاشتن و تحریکش کردن!
محبت های پدر و فرزندی
مدیریت زندگی
حس مسئولیت
حس نگرانی برای قسمتی از وجودت…
ولی! از اونجایی که قصد و شرایط ازدواج رو به این زودی ها ندارم ، پس خفه میشم!
و با معذرت و تشکراز افشین و کلیه دوستانی که با بچه مخالفن!!!
من یک آدمه فوق العاده عادی هستم!
و حتی یک آبانی!
انتظار چیزه خاصی ازم نداشته باشید.
چیزایی که می نویسم، خودمم!
همین و بس
